مار کوزه من
هو هو هو هو
هو هو هو هو
هو هو ماركوزه ي من
غذاي هر روزه من
دوبي كيف فائز من
ببين تو دريوزه من
به دست خود كوزه من
به من قلاده تويي
جفاي سر داده تويي
جفاي آماده تويي
وفاي سرداده
دلم را قلاده تويي
هو هو هرناندز من
مراحل سنتز من
دوبي كيف
غامض من
هو هو محدوده من
شكاف محدوده من
ببين تو
ببين تو دل و روده من
سفيد دردانه من
سفيد دردانه من
مرغ غم ام گشتم
و شد حسرت تو دانه من
هو هو
هوهو هنگامه من
هو هو افسانه من
هو هو رندانه من
هو هو مردانه من
هو هو ماركوزه من
غذاي هر روزه من
دیازپام 10
ببین دیازپام ده خوراندهاند
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
از سهراه آذری گذر
از دود و سروری گذر
از پیاز و جعفری گذر
از شراب خانگی گذر
از سهراه آذری گذر
ز کار و بار و یار و دلبر گذر
ز کار و بار و یار و دلبر گذر
دود سیگار را بگیر به عرش رو
فرش زیر پای را فروش
ز سر ز همسر گذر، ز مادر گذر
ز ما، ز ما، ز مادر گذر
دود سیگار را ببین برو بمیر
زیر پای را ببین، ز جان گذر
ز جان، ز خانمان گذر
عر بزن،
کوبهی سفالیات بر در بزن
گشوده شد چو در، ز در گذر
ز کار و بار و یار و حال و فال و دلبر گذر
ز کار و بار و یار و حال و فال و دلبر گذر
جسم خود سهراه آذری ببر برون نیا
شمال شهر را بکش، بِکش به دشت آمپول و ساقیان و در گذر
ز سر، ز همسر زمادر گذر
تیغ و رگ ز جمجمه تپانچه بگذران
بر آزردگی خود کمانچه بگذران
ز جان، ز خانمان
ز جان، ز جان
ز خانمان گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
ببین چگونه جان مشوش است، عدد بده
ببین شهید شد برادرت، عدد بده
ببین که نیستی عدد، نود بده
ز صد گذر
ببین ببین ببین ببین ببین ببین
ببین ببین ببین ببین ببین ببین
دلت به انتظار چشمهاست، عدد بده
دلت به انتظار چشمهاست...
ببین جهان چگونه کرده است، راست
نرو به زیر کار و بار دلبران، گران
نرو نرو نرو، نرو به زیر کار و بار دلبران گران
خزان شدی و سست و زرد
از کران تا کران
دلت چه شد، دلت چه شد
به باد رفت
تمام ایدهها و آرزو، ز یاد رفت
چست و چابکی چنین که خشم دردهی
ز جان گذر
ز جان ز خانمان گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
برو ونک به گوشهای نشین و ساز زن
برو چنان به زیر آواز زن
دد بشو، بشو تهمتن و ز هفتخوان گذر
دد بشو، دد بشو، دد بشو
بشو بشو تهمتن و ز هفتخوان گذر
تیغ و رگ ز جمجمه تپانچه بگذران
بر آزردگی خود کمانچه بگذران
ببین ببین ببین ببین ببین ببین
ببین ببین ببین ببین ببین ببین
ببین دیازپام ده خوراندهاند خلق را
ببین چگونه کردهاند مجریا دلق را
ببین چگونه بشکنند جای شیشه طلق را
ببین چگونه پول میدهیم، نفت و آب و برق را
ببین احاطه کرده است عدد
فکر خلق را
مچاله شو به جوی آب شو روان، عدد بده
زباله شو به گوشهای غمین هزار ساله شو، عدد بده
این قرار عاشقانه را، عدد بده
شور و حال عارفانه را، عدد بده
رو جهان بیکرانه را سند بزن
روی رود، روی رود، روی رود، روی رودِ تشنگی، سد بزن
عدد عدد عدد عدد عدد عدد بده
عدد عدد عدد عدد عدد عدد بده
عدد عدد عدد عدد عدد عدد بده
عدد عدد عدد عدد عدد عدد بده
چه ماندهاست در برت فقط ندای ماندولین
چه ماندهاست در کفات، فقط سرنگ انسولین
انسولین و واسکازین و وازلین و واجبین و ژاولین و زاغلین و صاحبین و مومنین و ...
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
آی مرد سامری خفن شدی
در سهراه آذری کفن شدی
عین ما ز بیکسی ز پیچ و تاب این زمانه
چون چلاندهاندت و رسن شدی
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
گذر گذر گذر گذر گذر گذر گذر
نوبهاری (کز بلبلان)
چون است حال بستان،
ای باد نو بهاری
کز بلبلان برآمد
فریاد بیقراری
گل نسبتی ندارد
با روی دلفریبت
تو در میان گلها
چون گل میان خاری
ای گنج نوشدارو
بر خستگان گذر کن
مرهم بدست و
ما را مجروح میگذاری
عمری دگر بباید
بعد از وفات ما را
عمری دگر بباید
بعد از وفات ما را
کاین عمر طی نمودیم...
کاین عمر طی نمودیم...
اندر امیدواری، اندر امیدواری، اندر امیدواری...
چون است حال بستان،
ای باد نو بهاری
کز بلبلان برآمد
فریاد بیقراری
گل نسبتی ندارد
با روی دلفریبت
تو در میان گلها
چون گل میان خاری
ای گنج نوشدارو
بر خستگان گذر کن
مرهم بدست و
ما را مجروح میگذاری
عمری دگر بباید
بعد از وفات ما را
عمری دگر بباید
بعد از وفات ما را
کاین عمر طی نمودیم...
کاین عمر طی نمودیم...
اندر امیدواری، اندر امیدواری، اندر امیدواری، اندر امیدواری، اندر امیدواری...
شیوهی نوشینلبان
شیوهی نوشین لبان، خدا خدا
چهره نشان دادن است عزیز من
پیشهی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
چون به لعلش میرسی، خدا خدا
جان بده و دم مزن عزیز من
مُزد چنین عاشقی، نقد روان دادن است
من از دست غمت، من از دست غمت، عزیزم
چه مشکل ببرم جان، چه مشکل ببرم جان
با ما بیوفا تو که نبودی
بیمهر و وفا تو که نبودی
پُر جور و جفا تو که نبودی
دور از دل ما تو که نبودی
من از دست غمت، من از دست غمت، عزیزم
چه مشکل ببرم جان، چه مشکل ببرم جان
شیوهی نوشین لبان، خدا خدا
چهره نشان دادن است عزیز من
پیشهی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
پیشهی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
پیشهی اهل نظر، دیدن و جان دادن است
مردِ جان به لب رسیده
دست به سر کشیده چون جام به تن خموده
دست به سر کشیده چون جام به تن خموده
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
عشق سر کوچه به آهنگ زباله رقصید
وعدهی فردوس هدر شد، شده از دست عمر
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
خاک به سر پخش شد
باد وزید و همه اسرار عیان شد
طالع و صالح مطاع خویش نمودند
اوسنه از دست رفت، جمله خزان شد
هفت سوار کرند بر لب اروند
هر یک باشد ندای ازمنهی من
هر یک باشد صدایی از ننهی من
سنت و تجدید راه خویش نمودند
وای، مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
بر در ارباب بیمروت دنیا
یا که ز تاریخم آنچه رنج برآمد
ملت عاشق که خط و ربط نداند
ملت عاشق که خط و ربط ندارد
ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
سکهی زرین نیکل شد بدون ثمر
بارگه عدل هتل شد، نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر...
دست به سر کشیده چون جام به تن خموده
دست به سر کشیده چون جام به تن خموده
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
خاک به سر پخش شد
باد وزید و همه اسرار عیان شد
طالع و صالح مطاع خویش نمودند
اوسنه از دست رفت، جمله خزان شد
هفت سوار کرند بر لب اروند
هریک باشد ندای ازمنهی من
هریک باشد صدایی از ننهی من
سنت و تجدید راه خویش نمودند
وای، مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
بر در ارباب بیمروت دنیا
یا که ز تاریخم آنچه رنج برآمد
ملت عاشق که خط و ربط نداند
ملت عاشق که خط و ربط ندارد
ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
سکهی زرین نیکل شد بدون ثمر
بارگه عدل هتل شد نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر
نمانده کمر...
دست به سر کشیده چون جام به تن خموده
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
وای، ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
ملت تو ما شدیم، کوروش والا!
دلا دیدی
دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر بر آورد
زمین و آسمان، گلرنگ و گلگون
جهان دشت شقایق گشت ازین خون
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دلها گذر کرد
نگر تا این شب خونین سحر کرد
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دلها گذر کرد
چه خنجرها که از دلها گذر کرد
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
دلا دیدی که خورشید از شب سرد
چو آتش سر ز خاکستر بر آورد
زمین و آسمان گلرنگ و گلگون
زمین و آسمان گلرنگ و گلگون
جهان دشت شقایق گشت ازین خون
نگر تا این شب خونین سحر کرد
نگر تا این شب خونین سحر کرد
چه خنجرها که از دلها گذر کرد
چه خنجرها که از دلها گذر کرد
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت
ز هر خونِ دلی، سروی قد افراشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
به هر سروی، تذروی نغمه برداشت
صدای خون در آواز تذرو است
دلا اين يادگار خون سرو است
دلا اين يادگار خون سرو است
دلا اين يادگار خون سرو است
یار مرا
یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا
نوح، تویی
روح، تویی
فاتح و مفتوح، تویی
سینهی مشروح، سینهی مشروح، تویی
بر درِ اسرار مرا
یار، مرا
غار، مرا
نور، تویی
سور، تویی
دولت منصور، تویی
مرغ که طور، مرغ که طور، تویی
خسته به منقار، خسته به منقار، مرا
یار، مرا
غار، مرا
قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قطره تویی، بحر تویی
لطف تویی، قهر تویی
قند، تویی
زهر، تویی
بیش میازار، بیش میازار، بیش میازار، مرا
یار، مرا
غار، مرا
یار، مرا
غار، مرا
عشق جگرخوار، مرا
یار، تویی
غار، تویی
خواجه نگهدار مرا
یار، مرا
غار، مرا
عقاید نئوکانتی
عقاید نئوکانتی از آن من، شقایق نُرماندی از آن تو
عقاید نئوکانتی از آن من، شقایق نُرماندی از آن تو
حلاوت و بیصبری از آن من، عشق پانزده سانتی از آن تو
ماکارونی تمبر هندی از آن ما
خیابان شهید قندی از آن ما
قبری که بهش میخندی از آن ما
ذکاوت و رندی از آن ما
عقاید نئوکانتی از آن من، شقایق نُرماندی از آن تو
ز سفره چه میجوبی، حاتم من؟
با خودت چه میگویی خاتم من؟
دیگه واسه چی میجویی، ماتم من؟
بابا تو چه پررویی، خاتم من!
اسبتو کجا میبندی، بوبوی من؟
به چی تو دل میخندی، کوبوی من؟
آقا به مویی بندی، سرور من!
خانم به چی پابندی؟! شرور من!
عقاید نئوکانتی از آن من، شقایق نُرماندی از آن تو
کوکوی دو شب مانده، از آن ما
کپی پدرخوانده، از آن ما
خلقت ناخوانده، از آن ما
کپی پدرخوانده، از آن ما
دولت شرمنده، از آن ما
کلفتی پرونده، از آن ما
ملیپوش بازنده، از آن ما
دولت شرمنده، از آن ما
انتقاد سازنده، از آن ما
شاید که آینده از آن ما
شاید که آینده از آن ما
عقاید نئوکانتی از آن من، شقایق نُرماندی از آن تو
حلاوت و بیصبری از آن من، هرچی تو دلت خواندی از آن تو...
هیچ (بنگر به جهان)
بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ
وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جمام، من جام جمام، ولی چو بشکستم، هیچ
افسوس که بیفایده فرسوده شدیم
وز داس سپهر سرنگون سوده شدیم
دردا ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده به کام خویش نابوده شدیم
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حل معما نه تو خوانی و نه من
هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده براُفتد نه تو مانی و نه من
از من اثری ز سعی ساقی ماندهست
وز زمزمهی عطر اقاقی ماندهست
وز بادهی دوشین قدحی بیش نماند
از عمر ندانم که چه باقی مانده است
بنگر به جهان، بنگر به جهان، چه طرف بربستم؛ هیچ
وز حاصل عمر، وز حاصل عمر، چیست در دستم؛ هیچ
شمع طَرَبم، شمع طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ
من جام جمام، من جام جمام، ولی چو بشکستم، هی
گیس
یک روز به شیدایی
در زلف تو آویزم
خود را چو فرو ریزم
با خاک در آمیزم
و گرنه من همان خاکم که هستم
یک روز سر زلف بلُندَت چینم، بهر دل مسکینم، اینم جگرم، اینم، اینم
یک روزکه باشم مست، لایعقل و تُرد و سسست،
یک روز ارس گردم، اطراف تو را گردم
کشتی شوم جاری، از خاک بر آرم تو، بر آب نشانم تو، دور از همه بیزاری...
دریای خزر گردم (هِی)، خواهی تو اگر جونم
محصول هنر گردم، خواهی تو اگر جونم
یک روز بصر گردم، یک روز نظر گردم، پانصد سر سر در گم...
ای وای، ای وای، ای وای...
حبل المتین گیست، جمعا به تو آویزیم
لاتفرقوا واعتصمو، لاتفرقوا واعتصمو، لاتفرقوا واعتصمو...
واعتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقو، جمیعا و لا تفرقو
واعتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقو، جمیعا و لا تفرقو
واعتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقو...
واعتصمو بحبل الله
واعتصمو بحبل الله
واعتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقو...
یک روز به شیدایی
در زلف تو آویزم...
یک روز دو چشمم خیس
یک روز دلم چون گیس
آشفته و ریساریس
بردار دگر بردار
بردار به دارم زن
از روی پل فردیس...
دریای خزر گردم، خواهی تو اگر جونم
صد سینه سپر گردم، خواهی تو اگر جونم
یک روز بصر گردم، یک روز نظر گردم، پانصد سر سر در گم...
ای وای، ای وای، ای وای...
ای درد تواَم درمان، در بستر ناکامی
و ای یاد تواَم مونس، در گوشهی تنهایی
و ای خاطرهات پونز، نوک تیز ته کفشم
این صندل رسوایی، این صندل رسوایی
گرگی تو و میشم من، جمعا به تو آویزیم
آب است و سریشم من، جمعا به تو آویزیم
اُگزاز و دیازپامی، جز زلفت آرامی
چون زلف تو نا آرامم، رسوا و پریشم من...
سِشُوار، سِشُوار، سِشُوار...
دریای خزر گردم (هِی)، خواهی تو اگر جونم
محصول هنر گردم، خواهی تو اگر جونم
یک روز بصر گردم، یک روز نظر گردم، پانصد سر سر در گم...
ای وای، ای وای، ای وای
همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
تنها نمان به درد
کاین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمیشود
همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
تنها نمان به درد
کاین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمیشود
دشوار زندگی
هرگز برای ما
دشوار زندگی
هرگز برای ما
بی رزم مشترک
آسان نمیشود
تنها نمان به درد
همراه شو عزیز
همراه شو
همراه شو
همراه شو عزیز
همراه شو عزیز
تنها نمان به درد
کاین درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمیشود
هستی از ما
هستی از ما آلت خورده
هستی، ما از هستی
هستی از ما آلت خورده
هستی، ما از هستی
هستی از ما آلت خورده
هستی، ما از هستی
هستی از ما آلت خورده
هستی، ما از هستی
هستی از ما آلت خورده، از تو
پندارد همی خوردهایم
ما ز هستی
موز هستی را،
آلت گونه و میخوریم ما،
بی، بدون بی هیچ هستی
که هست باشدمان
برای روز مبادا، مباد که باشیم ما بر هستی
ماندگارتر از هستهی هلویی که نیست شود از برای آمدن هستهی دیگر بر هستی
که هست باشدمان
برای روز مبادا، مباد که باشیم ما بر هستی
ماندگارتر از هستهی هلویی که نیست شود از برای آمدن هستهی دیگر بر هستی
هستی از ما آلت خورده
هستی، ما از هستی
و تنها همان هستِ بیهست است
که هُل میدهدمان شتاب کنیم
تا بمانیم بر هستی و نمانیم از هستی
میدویم ما، بی، بدونِ بی هیچ هستی
گاو آهن گونه و میدویم ما
بی، بدونِ بی هیچ هستی
وین میانه یکی نیست
بر خالی هستهی من هلو شده
هست شده یکی آلت که خوردهام من از هستی و درد میکند بد جور
درد می کند بد جور
طوری که روی دشت هستی
بدوم و نعرهی من و ما هم هستیم
بر آورم که من...-
نه، باید بدوم
فقط یک کلمه بگویم که من...-
نه، باید بدوم
بدوم، بدوم و بگویم
بدوم و بگویم بر هستیان بر هستی
هستی از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم
ما از هستی، از ما آلت خورده هستیم...
مار کوزهی من
هو هو
هو هو
هو هو
هو هو
هو هو ماركوزهی من
غذای هر روزهی من
دوبیتی فائز من
ببين تو دريوزهی من
به دست خود پوزهی من
ببند، قلاده تويی
جفای سر داده تويی
جفای آماده تويی
وفای سرداده تویی
به دست خود پوزهی من
ببند، قلاده تويی
ببند، قلاده تويی
جفای سر داده تويی
هو هو هرناندز من
مراحل سنتز من
دوبیتی فائز من
تألم غامض من
هو هو محدودهی من
شكاف محدودهی من
ببين تو سرودهی من
ببين تو دل و رودهی من
به دست خود پوزهی من
سفيد دردانهی من
سفيد دردانهی من
سفيد دردانهی من
سفيد دردانهی من
مرغ غمات گشتم،
و شد حسرت تو، دانهی من
هو هو
هو هو قطامهی من
هوهو هنگامهی من
هو هو افسانهی من
هو هو رندانهی من
هو هو مردانهی من
هو هو ماركوزهی من
غذای هر روزه من
به دست خود پوزهی من
غذای هر روزه...