نمی تونم
من دیگه نمی تونم
بدون تو من دیگه نمی مونم
می دونی بی تو می میرم
می دونی همه ی دنیای منی
تو خواب و رویا تو هنوزم با منی
می دونی بی تو می پوسم
خدا تو می دونی تویی دنیای من
من دیگه نمی تونم
بدون تو می دونی من دیگه نمی مونم
می دونی بی تو می میرم
تو گفتی دستاتو می گیرم
می دونی همه ی دنیای منی
تو خواب و رویا تو هنوزم با منی
می دونی بی تو می پوسم
خدایا تو می دونی تویی دنیای من
باز افکار اشک شدن روی چشمام
واسه دیدن دیگران قفل شدن پلکام
دستم وصله به تو بسه نرو مرهم تنهاییم
کاغذ و قلمه می زنیم با هم حرفایی
زندانیم تو قفس خونه تمامیه افکارم
پوسیده تو نزاع اخلاقی حتی پروازم
...... شد عاقد عقد و بدی
تا که مسیرم بره به سمت حرف پاپتی
همه خونخوارن حتی رفیقای دور و برت
تو رو می فروشن هیچکی نمیاد بالا سرت
تا که بمیری به زودی راهی میشی به راه دوری
که بستنت به قبر نفرته همش
فاصله ی حرف و واقعیت روشنه
می تونی ببینی پستی رو از این روزنه
که من رفیقتم و پشت سرت خنجر کشم
تو به من نارو می زنی و من بستست چشم
همه واستادن کنارت تا کلت کنن
یه وحشی بسازن ملت وحشت کنن
حرفای دلم عمریه سرکوفت شده
حسرت مرگ تو صدام معطوف شده
تو تاریکی گم شدن همه مشعل به دست
به سمتم اومدن مثه انسان پرست
نمی دونسم دور من یه مشت بهره وردار
خدا بیا از زندگیم پرده وردار
من دیگه نمی تونم
بدون تو می دونی من دیگه نمی مونم
می دونی بی تو می میرم
تو گفتی دستاتو می گیرم
می دونی همه ی دنیای منی
تو خواب و رویا تو هنوزم با منی
می دونی بی تو می پوسم
خدایا تو می دونی تویی دنیای من
اگه بارون میاد از ابر نگامه
هنوزم یه قطره اشک توی قبره صدامه
خدا ابرو گریه می ندازه تا گل بخنده
می خواد بین فاصله هامون یه پل ببنده
یادش بخیر اقلا ما که غیرت رو داشتیم
ولی این روزا رو گلامونم قیمت گذاشتیم
بذار بخونم تا گوشاتونم احساسم کنن
هر چه احساسمو کشتن می خوان قصاصم کنن
مثه سگ می دویی حتی استخوون هم نمی ندازن جلوت
پس توی غصه موندم من یه زندگی دارم که شده تحمیل بهم
یه تیکه سنگ بوده شده تبدیل به دل
تو فقط یاد گرفتی که رکب بزنی
یا بشینی درس بخونی بگن عجب پسری
می خوای آدم باشم اینجا آدم قحطه
من دیگه خوشی های زندگیمم یادم فته
هنوز تلخم هست باهام
که توقع راه رفتن ندارن از پاهام
مثه یه مسافر که نیومدن استقبالش
تنها کار من توی این زندگی استتاره
که همرنگ بشم با مردم پستی که
تو گوشم دارن می خونن که مرگت نزدیکه
بهرام یه جنازست که هنوز داره می میره هر شب
بذار با غبار تاریخ به دیرینه وصل شم
حتی ابرای چشای من خوب نمی بارن
می دونی من یه زخمیم خب به روت نمیارم
این دنیا یه مشت خاکه صاحبه خصلت تویی
دنیا میشه شادیو با منم قسمت کنی؟
من دیگه نمی تونم
بدون تو می دونی من دیگه نمی مونم
می دونی بی تو می میرم
تو گفتی دستاتو می گیرم
می دونی همه ی دنیای منی
تو خواب و رویا تو هنوزم با منی
می دونی بی تو می پوسم
خدایا تو می دونی تویی دنیای من
خيابون
کف اسفالت صافه ولی ترک داره ، مثل دل منه که غمارو یدک داره
اینجا قوانینی داره که بی تبصرس ، نگاها شلیک میشه بهت از قرض
ممکنه ارزوهات توی حباب بمونن ، تاوقتی سنگ قبرتو با گلاب بشورن
اینجا غریب نوازن به طرز فجیعی ، اگه تک بپری میگیرتت ترس عجیبی
مهمترین چیز اینه تو باید زنده بمونی ، ولی ما اون گوشه واسادیم و تشنه به خونیم
سعی کن سرت پایین باشه راه و صاف بری ، چون لاشخوره پشت سرت منتظره گاف بدی
بزار قلم بچرخه بخونه هنجره ، خیابون مثل یه خونس بدون پنجره
وقتی وارد شدی نگاهی به بیرون نداری ، پس یاد بگیر که بمونه سنگ دلت
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون
اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی
یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون
میدونی تعبیر میشه اینجا تفریح به چی؟ این که برد قمارو به طرف تبریک بگی
واسه پول تب داری ولی کو دوای تبت ، فقط هول میدی بیرون کمی دود از لای لبت
که بیخیال باشی زمان بگذره بیشتر ، اوج خندت میشه یکسره ریشخند
یهو یکی میاد میگه خنجر پشتمه ، رو صورتش جای 5 انگشتمه
همه چی میریزه به هم رسمش اینه ، بی توجه به این که یارو دستش چیه
اگه به ماها بندازن یه نظر همه ، میبینن تو جمعمون هر روز یه نفر کمه
این هستو رسمه پسته نسله منه نگو ، بس کن رزمو از خود دست به قمه باز
منو میبینی و میگی چه بی رحمی تو ، تا نباشی تو جمع ما نمیفهمی خوب
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون
اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی
یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون
دل خوشه به قدم زدن زیر نمنم بارون ، شاید بتونه بشوره یه کم از دغدغه هامون
چون که زندگی نه به بار نه به دار وقتی که ، دورو ورت نه حصاره نه صدای فردی که
بگه برو جلو من پشت واسادم ، پس زنده میمونم اگه خوش شانس باشم
تا چشم زدیم ما دیدیم که شدیم ، جای ننه بابا اسفالت و بغل کنیم
من بچه ی خیابونا نیستم ولی ، خیابونا بچه منو نیست کمترین
احتمالی که من بچمو ترک کنم ، تو تو اشتباهی هر شبو سر کنم
به همین رسم اشنا با سنت قدیم ، که خیابون داره رو قلم قدرت عجیب
عادت میکنی وقتی که هرشب توش پا بزاری ، اسم ماها تاابد میمونه روش یادگاری
داره بازم میگذره همه لحظه های من توی خیابون
اگه مثه مایی از جنس مایی پس بیا توش
همین بوده قبلم همینم می مونه تا ابد زندگی
یعنی بمونیم تا بمیریم ما توی خیابون
پاشو بيا همرام
ام جیمز ، خاطره زیاده بذار تا تعریف کنم
یادمه اومدم تا مختو تحریف کنم
وقتی می خوندم واسش می دیدم طرف مسته
تو هم داری می خونی ولی خب هدف محوه
سال دیگه وایستادم جلوت من با پاسپورت
برم غربتم بخونم میشه پاهات سست
اگه نمی شنوی صدامو خب گوشت اشکال داره
رپ اگه بخوابه................................
با صدای بلند می دونی گفتم قصم
بهرامه وایستاده پشتم امشب
این آهنگو گوش بده تا که فاز بگیری تو
دستتو بده تا میکروفونو پاس بگیری خب
برو بالا با من ولی
نمی ذارم که بخوای شاخ بشی
جلو من اینو بفهم از حرفام
اگه تو مثال منی
چرا پس سرجات خشکت زده
برو میکروفونو بردار
هم با اسمم هم با حسم
زندگی می کنم پس پاشو بیا همرام
فازو بگیر ..... کن دیلیلیلی دلللللوم لوم
امیر اسیر شروع می کنه از .... یه داستانی
شاگردامون همه توی پیش دبستانی
بازم رپ می خونی تا بدم باقالی لی
چون از بچگی منو چش بابا دیدی
پس من استادم تو شاگرد با تربیت
ای کاش پسر یه کم بودی با طرفیت
پشت سرم حرف زدی انگار دوباره خوشگل
تو دوست داری بشی انگار دچار مشکل
هم چین می زنم بچرخی مثه پنکه سقفی
بفهمی اینجا کلاسه نیست زنگ تفریح
ننه بابا نداری و شدی دعوت اولیا
قیافه ها شیش و هشت....کولیا
امیر تو فاز کل کلم چون انسان بزدلم
طرفدارم تو صف واسه امضا رو پوسترم
اگه یه روزم نخونم
برو بالا با من ولی
نمی ذارم که بخوای شاخ بشی
جلو من اینو بفهم از حرفام
اگه تو مثال منی
چرا پس سرجات خشکت زده
برو میکروفونو بردار
هم با اسمم هم با حسم
زندگی می کنم پس پاشو بیا همرام
فازو بگیر ..... کن دیلیلیلی دلللللوم لوم
بهرام ، اعتبار رپ فارس هنوز واست حرف داره
با موج صدای من دریا جذر و مد داره
حرف نزن پشت بزرگان بس کن حد داره
من دارم از راه رپ میشم میلیاردر
تو هنوز پاتوقاتون باشگاهای بیلیارده
یه روزی می رسه صدام می کنه خونتو اشغال
می خوای بهرام گوش کنی پس پولتو بشمار
اگه فرضا بعدا بشه تفکر جامعه
از من حتما این تفکر خامته
دستام بستن که قصدم هر دم
اینه که بالا تر برم نیست سر تر از من
که من از تو شاخ ترم که می دونی با قدرت
که صاحب جام منم که ثابت
جلوم بهرام وایستاد که پرس شد
برو بالا با من ولی
نمی ذارم که بخوای شاخ بشی
جلو من اینو بفهم از حرفام
اگه تو مثال منی
چرا پس سرجات خشکت زده
برو میکروفونو بردار
هم با اسمم هم با حسم
زندگی می کنم پس پاشو بیا همرام
فازو بگیر ..... کن دیلیلیلی دلللللوم لوم
اينجا ايرانه
اینجا ایرانه یه گربه ی هفت هزارساله ، که زندست تاوقتی که نفت خام داره..
اینجا چهارفصله ولی تو دل مردمش ، فقط برف زمستونو سرمایه داره
اینجا آیینه ها تو رو به تو نشون نمیدن ، ببین گربه منو به کجا کشونده میگم
مردم همه توی رویاهاشون قدم میزنن ، تقدیرو واسه همدیگه رقم میزنن
اینجا چوبه ی داره تنبیه انحراف ، واژه ی تظاهره معنی احترام
اینجا آبرو سی دی تو دسته بچته ، چیزی که دستتو بگیره دست حسرته
اینجا دین من توجیه کثافت کاریه منه ، تو یه مجرمیو حکم اسارت دادی به تنت
چی دوست داری بشنوی از این بشر ، خواهر روسری سرت کن که من تحریک نشم ؟؟
اینجا صف اول نماز پست و مقامه ، علم و تجربه رو از بین برده روابط
اینجا ریش بذار یقه ببند کارت رو غلتکه ، خنجرو غلاف کن بشو وارد تو محلکه
اینجاگفتن حقیقتم جواز نداره ، اونقدر مشکل داری که واست حواس نذاره
اینجا بچه ی 10ساله قمه به دسته ، مرض غرب زدگیه حالا زده به نسله
اینجا خاک اجداد منه ایران من ، داره هر روز بازم میشه ویرانه تر
چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه ؟ وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره
بنویس با خون مردم بی ستاره ، بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره
بنویس عاقبت ماها در به درییه ، اینجا ایرانه گربه ی قلب زمینه
اینجا زندگی نمیکنن نفس میکشن ، طعم خون برادرو از رو هوس میچشن
اینجا مادربزرگامون قصه نمیگن ، آخه بچه ها دیگه ته قصه رسیدن
اینجا منتو به تلاش ترجیح میدن ، سر صندلی تو مترو هم درگیر میشن
اینجا گوش های مردم شعار پرستن ، به هم میگن پیدا نمیکنی تو هارتر از من !
آخه تفریح سالم جوونا سیگاریه ، دخترو زمین زدن از روی بیکاریه
اینجا ایرانه و از بالا خشگله همین ، توش که بیای یه چیزایی هست مشکله نگی
اینجا جای بحثای سیاسی فقط تو تاکسیه ، مهندس مملکتم پشت دخل واکسیه
اینجا نابغه هامون همشون بورسیه تو غربن ، نخوانم برن مجبورن راضی بشن قلبن
اینجا هرکی به خودش میگیره ژست سرباز ، حتی پرنده ها هم ندارن حس پرواز
اینجا واسه ی خودش داره هر کی قبله ای ، کسی فکر تو نیست تا وقتی زنده ای
کناره هر راه راست هزار تا بیراهه هستش ، آینده ای نداری چون ایران بیمار نسلش
تا بخوای بجنبی پشتیا زیرت میکنن ، خیلی راحت سختیا پیرت میکنن
چشمای منه بازم میشه از غم خیس ، قلمو میندازم توانی تو دستم نیست
فقط با رفتن راه میشه به جایی رسید ، اینجا واسه رسیدن راهی جز رفتن نیست
اینجا خاک اجداد منه ایران من ، داره هر روز بازم میشه ویرانه تر
چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه ؟ وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره
بنویس با خون مردم بی ستاره ، بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره
بنویس عاقبت ماها در به درییه ، اینجا ایرانه گربه ی قلب زمینه
احساس درون
تاکی این زندگی بی هدف
تاکی خون توی رگ منه
تاکی روح تو این بدن منه
تاکی نرسیدم به جواب سوال
تاکی میگذره جمعهامون به انتظار
تاکی ختم خوشيهامون به شكل بد
تاکی پايان بي كسيها نقطه سر خط.
بهرام
يه خيابونه ميدوني بهت رحم نداره پس
يه جونه از اين زندگي سهم نداره
از بز پس سوارتن منت رو دوشته
تا وقتي خط صاف ميكشن رو نوار غم
دفتر نقاشي بچگیهام نداره نقشي
جز ابرو بارونو,طوفان نداره نقشي
جرم من چیه چون كه سريه حرفم
دوست داري مجازاتم كنين از طريق مرگم
خدا بدون تو شاهدي منم شاعرم
مخلوقاتت تو اين دنيا
پي حفظ ظاهرن
جناب سربان جرمم چيه؟ نداره امكان
پشتم گرم باشه جايي جز ميله ي زندان
تحت تأثير با اراده ى مرگبار حرفم
تو هم مثل من جنازه ى در حال حركت
حرفام سوز داره ها بسوز چون منم سوختم
وصلهاى بي ربط اونا پشت سرم دوختن
بزار رك بگم تو دنيامون دوچيز هست
يكي خداوندو يكي حيوونهاي پست
ديگه بس نميخوام بحث مذهبي كنم
پس يه قلمو كاغذيه مشت مذهبي دونم
حرفي دارم بخاطرش راه دلم بسته شده
قلب كسى نميزنه غير از قلب خودت
اينجا وحشيترن از زمان فرعون
خوش اومدي به نيويورك جهان سوم.
تاکی حسرت عمری که رفت
تاکی این زندگی بی هدف
تاکی خون توی رگ منه
تاکی روح تو این بدن منه
تاکی نرسیدم به جواب سوال
تاکی میگذره جمعهامون به انتظار
تاکی ختم خوشيهامون به شكل بد
تاکی پايان بي كسيها نقطه سر خط
ووگان.
رسيده وقت گفتن حالا از چي بگم
ثانيه رو شمردم رسيد وقتى چه كم
همه ى احساس من تبديل شد به خشم
روزگار گفت بد بيار تقدير گفت به چند
اونهاي نعلتى معنوىاتو باد من داد
از بر بدي هر كي ميرسه به فرياد
معلم انشاء گفت علم يا ثروت
بهش بگو هيچكدوم فقط نباشه منت
زندگی ياد من داد چطورى باشم قوى
قاعده ى آدما يه چيز فقط برترى
وقت زيبليى بينايى من تقويت ميشه
با بچه هر جور تا كني همونطور تربيت ميشه
بجه ى دزد بلاخره به بار دزد مباد
جونى مثل من خوب يه كار مزد ميخواد.
ديگه عادت شده به ما فق فروختن
به محض دوختن دل به كسى
بايد آماده كني خودتو واسه بي كسى
بايد مرحى باشه واسه زخمام
واسه من همين كافيه كه شبها
با قلمو كاغذ مأنوس بشم
دست به دعا بر مي دارم وقتى مأيوس ميشم
معلوم نيست كه من تا كى زنده هستم
چشم به راه چشم به در منتظر هستم
تاکی حسرت عمری که رفت
تاکی این زندگی بی هدف
تاکی خون توی رگ منه
تاکی روح تو این بدن منه
تاکی نرسیدم به جواب سوال
تاکی میگذره جمعهامون به انتظار
تاکی ختم خوشيهامون به شكل بد
تاکی پايان بي كسيها نقطه سر خط
دل نوشت
این یه جنگ بین منو عقاید مردمم
رنگ قلم رو ورقه فواید درد و غم
همه اشعار می ره به حساب سرگذشت
یه بیت می نویسم یه کتابه ترجمش
بنویسم از زخم زبونای خونواده
یا از ناخالصی هایی که موجود تو نژادت
تو منو دیدی تو خیابون سرم پایینه
سلاح من قلمه همه خطرم با اینه
پاهام سنگینه می بینم روزی رو که
نوک خنجر تو هم به خون بدنم رنگینه
چون سوادشو دارم که کلمات و با هم
جوری بچینم که بدونی توانشو دارم
دستم زحمت کشید راهش هموار بشه
حرفم می خواد با کلام خدا همکار بشه
طرفدار امروز دشمن سابقم
یه لشکر آدمه پشتمه ظاهرا
می گی از غم بوده بهرام هر بار نوشتی
تو صبح و از یه آدم بدخواه گرفتی
واسه شنیدن حرفام سرتو خم کن
این آهنگ درگوشیه یکم صداشو کم کن
د بازم اشک چشاتو داری با من می باری
که عکس منه تو اتاقت کاغذ دیواری
فلاش دوربینت تو صورتم ارزش داره
بهرام تنهای دیروز امروز ارتش داره
اگه زخم صدام یا که اخم نگام به خاطره اینه
اول تو دخمه صدام شکل گرفتو
اومدیم از زیر زمین
که الان از ته بساطمون می گیره کمین
همه الان ازم منتظره لغزشن
تا زیر بار سختیا منم خم بشم
زیرش بددلی خوابه یه جفت کفشی که پامه
آخه رپ واسه ما نبوده یه تفریح سالم
که خیلی چیزا سرفیدیم توی این راه
خون و اشک قاطی کردیم ما توی این کار
حرفای توی دل منم می شه سبب
که یه هدفن تو گوش باشه ، قلم جیب عقب
و توی 24 ساعت این کار منه
چون غمی نیست و باز راهت مثال تنت
وقتی که مرده تو قبره خفته
بگو بی خیال این دنیا مثل چاقوی کنده
زجرکش می کنه تو رو بی رحمه می دونی
ولی بازم یکی حرفتو می فهمه می خونی
دیگه جایی نگو بهرام چرت نوشتو
دری وری نبود حرفام ، دل نوشت بود
اذان
صدای اذان توی گوشم از تولد تا مرگ
میخواهم بکنم از دفتر توکل یه برگ
رمضان هزار و چهارصد و بیست و هفت
به یاد کسی که پارسال بود ولی نیست و رفت
فرقی نداره مسلمان مسیحی یا که زرتشت
سوی خدا زندگی کن قانع باش و دلخوش
آدم بی ایمان مثل درخت بیشاخه
هر وقت از زندگی بودی شاکی و کلافه
فقط یک گریز بزن به سرچشمه هستی
تا که تو هم داشته باشی تجربه مستی
یکم به این فکر کن چرا دست و پاتو بستی
تو این زمین خاکی کثیف و پر از پستی
شاید فرصت نباشه واسه پلک زدن
کجان اونا که واسه دنیا حرص زدن
این ماه فرصت خوبی واسه توبه كردن
سخن خدا میپیچه تو هر کوی و برزن
نمیخوام با حرفای من گریه آغاز کنی
فقط میخوام با صدام روزهات رو باز کنی
هر چی کثیفی این ماه میزارم کنار
حداقل واسه تک ماهی توی سال
اشتباهی را یه بار انجام دادم
اگه تکرار کنم عمرم و به باد دادم
با حرفام میدرخشم مثل گل تو خزون
بازم مییاد صدای الله اکبر اذون
طواف خونه خدا هفت دور قلب من
با هر اشاره تو دنیا میده یه خبر به من
تقدس حرفام و عمرا بفهمین
دوست داری اسمش رو بزار لفظ سنگین
با یه خط رنگین به سرخی خون
بنویس به یادش هستی تا آخرین جون
من که مسافرم پس تو بساز جاده واسم
کاری کن که وقت مرگم آماده باشم
تقاس کارام رو تو این دنیا پس بدم
جای اینکه اون دنیا رو از دست بدم
میخوام چشمام و ببندم به مسائل دنیوی
نمیخوام پس فردا پشتم بگن بهرام خورد زمین
میگی اشعارم کفر یا توهین به قرآن
نمیخواد نصیحت کنی باش فکر جبران
روی جملههام فکر کن با دقت تموم
تا یکم رها بشی از مشقت زمون
افسوس
افسوس واسه تو ای دل ساده
که هر کسی واست عقده ای فرستاده
هر کی که اومد جلوت گفت دلسوز توهه
حالا می بینی باعث غم امروز توهه
تو می خواستی زیر پرچم هیچکس نری
به هر سياست پستي تو نيشخند زدي
نگاه ها روصداي تو شدن بيشتر شديد
ولي جوري که هستي تو رو هيچ کس نديد
تیغو بکش فک نکنم خونت از رگ بیاد
وقتی حتی مادرتم ازت مدرک می خواد
دیگه خوشی ها رو تو زندگی تصور کن
فقط یادت میدن که به خدا توکل کن
مردم می خوان باری که رو دوش هست ور دارن
پس تو رو طرد می کنن خب حقم دارن
تو یه جوون احمقی و عشق رپ داری
به بالا سریاتم خیلی رشوه کم دادی؟
تو زندگی عادی رو دوس نداشتی
هر ثانيت شب بوده روز نداشتي
ولي تو هنرت موند بازم دوومت
تو مملکتي کهنمايش سازم حرومه
آره کسي واسه تو قدمي ور نميداره
ولي کسي توي مشکلاتت کمنميزاره
بايد جاي اينکه درد اون که هست بي تو حس کني
بشيني و دونه هاي تسبيتو بشماري
افسوس واسه تو ای دل ساده
که حتی تک تک خنده هاتم گله داره
افسوس واسه تو ای دل ساده
که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره
افسوس واسه تو ای دل ساده
که هر کسی واست عقده ای فرستاده
افسوس واسه تو ای دل ساده
که تو هفتا آسمون نداری یه ستاره
افسوس واسه تو ای دل ساده
که حتی تک تک خنده هاتم گله داره
من خوب می فهمم ار غم ظاهرت
که حتی شک داری به مریم باکره
داری پیش خودت میگی که این بیراه نمیگه
حتی تصویر زندگیتم سیاه سفیده
تو می خواستی که عمرتو هرز پست ندی
ولی فقط ورقای تقویمو خط زدی
وقتی دیگه بیدار شدی تو خوابت ؟ سخته
حتی گریه کردنتم یادت رفته
مثه هفتاد ملیون احمق دیگه
حتی شعارای قشنگتم خامت کرده
تو هم یه جوونی پیر تر از ننه بابات
که پره عقده شده دیگه از سرت تا پات
این پنج تا انگشت که واسه مشته گره کن
حتی نمی تونی راحت باشی پشت تلفن
اینکه شهرم تو ظلمته عیب از منه؟؟
لابد اینم سنت پیغمبره
چیه غیر قابل هضم حرفام یه کم
منتظری حقیقتو توی اخبار بگن
ببین جوونایی که جای تیغ رو دستشون
اونایی که لبخندی نیست تو حرفشون
این دل من بود فهمیدی حرفاشو
بی خیال دونه های تسبیت چند تا شد؟
افسوس واسه تو ای دل ساده
که حتی تک تک خنده هاتم گله داره
افسوس واسه تو ای دل ساده
که چشمای تو هر لحظه ای گریه داره
افسوس واسه تو ای دل ساده
که هر کسی واست عقده ای فرستاده
افسوس واسه تو ای دل ساده
که تو هفتا آسمون نداری یه ستاره
راه من
اینجا راهه منه ....آره...راهه منه...پس خوب گوش کن...تا بهت نشون بدم راه من چجوری بود...خیلی سخت...آره باید بهت بگم چون هیچی نمیدونی...گوشاتو واز کن ... راهه من با راهه تو خیلی فرق داره...از زمین تا آسمون..ولی ما اومدیم اینجا. جایی رسیدیم که دست هیچ کس بهمون نمی رسه..دیگه هیچ کس نمیتونه جلومون وایسه...هه هه ..بهرام
اینجا راه منه
تکست آهنگ راه من بهرام
اینجا راهه منه ....آره...راهه منه...پس خوب گوش کن...تا بهت نشون بدم راه من چجوری بود...خیلی سخت...آره باید بهت بگم چون هیچی نمیدونی...گوشاتو واز کن ... راهه من با راهه تو خیلی فرق داره...از زمین تا آسمون..ولی ما اومدیم اینجا. جایی رسیدیم که دست هیچ کس بهمون نمی رسه..دیگه هیچ کس نمیتونه جلومون وایسه...هه هه ..بهرام
خیلی مونده تا تو ببری راه به راز من
خیلی مشکله می دونی آخه? راه درازه مرد
راه اولش سخته و آشخوری داره
ماها شکار کردیم شما لاشخورید آره
البته جوایزش ارزندست از قبیل مرگ
که باعث شده بخاطرش من مثنوی بگم
خداوند آفرید هر کی رو باسه ی کاری
خیلی گنده بشی آخرش محافظه مایی
اون کوهی که رو قلشی من ساختمش
چیزی که ناراحت بشم من از باختنش
بهتره لنگ بندازی فاز بدی یک سره
هر وقت پاشدی سریع تو? باز بشین بهتره
نوبت تو میدونی نیست و تاس با من
میچرخه رسمه دلونشت تو 24 ساعت
باعث شده کلمات نره از نظرم پس
اگه بمیرم تو این راه در عوض اثرم هست
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...منم ته راه وایسادم
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...پس تو هم بخون باز با من
من راه میرم قدرتم پا به پامه
که میکشم پایین رئیس جمهور با یه نامه
بگو راهی توشی حضورش مدیون کیه
حل مشکلاته راه لزومش مردونگیه
ولی مردی نیست به چیزی که تو شرتته بچه
برو از شب تا صبح باهاش پز بده نعشه
تو مستی نمیدونی که چه نعمتی
توی دستته شهرت به چه قیمتی
دیگه بسته مردن به چه ذلتی
بود و هستته غربت پی لذتی
پس نمیدونی آخ نمیدونی هیچی تو? از زندگی
من میدونم کشیدم هر چی هست بهم بگی
حاجی پس تشنه ایم که بخونیم
که چیزی نیست که از دستش بدیم
همینه که قبلا گفتم حرف تو یه جمله
بهرام زندست چون در آسمون قفله
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...منم ته راه وایسادم
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...پس تو هم بخون باز با من
خیلی ها اومدن جلو و گفتن فرشتن
ولی اسمم روی سنگه قبرم نوشتن
خیلی ها اومدن گفتن که برادره منن
ولی دیدم که خنجر به دست برابره منن
تا وقتی وزیر داری با سرباز کیش نده
قافیه میدونم زیاده حرفام بیشتره
پس می مونم و می خونم تا دردم درمون شه
رپ رو میذارم کنار وقتی حرفم تموم شه
آخه رپ که نیست باسه ی شما بچه های خوب
توش فقط سختی میبینی با لکه های خون
بگو توی مخ پوکت هست هدف چه چیزی
اینجا راهه منه سخته باید عرق بریزی
دستام باسه جر دادن دشنه بازه
بدون رپ پسر خوب باسه یه قشر خاصه
آره خواب رپ شیرینه ولی توی خواب بمون
آگه خیلی عاشقی دادا برو پاپ بخون
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...منم ته راه وایسادم
ووو...اینجا راهه من ثبت شده اسمم
ووو...این راه رو ساختم باسه گفتنه قصه (ا)م
ووو...بدون سختی هاشم هست پره لذت
ووو...پس تو هم بخون باز با من
اینجا راه منه